Η τελευταία εβδομάδα στο σχολείο πριν το κλείσιμο για ξεκούραση έμοιαζε και αυτή με δέντρο... Κάθε ημέρα της ήταν και ένα κλαδί του και πάνω σ' αυτό κάτι στολίζαμε, κάτι λαμπρό, κάτι για να θυμόμαστε... Στο πρώτο κλαδάκι του κρεμάσαμε το στολισμό των δέντρων μας, καθώς και χριστουγεννιάτικες κατασκευές!
Το δέντρο της τάξης μας
Τα κηροπήγιά μας
Τα στεφανάκια μας
Σε άλλο κλαδί του δέντρου μας στολίσαμε παραμύθια που μας διάβασε η κυρία μας και η αγαπημένη μας συνεργάτης - ψυχολόγος κα Σέβα !
Η κυρία Σέβα μας διάβασε το υπέροχο βιβλίο του Ευγένιου Τρβιζά, " Ένα δέντρο, μια φορά".
Στρώσαμε το χαλάκι μας και διαβάσαμε παραμύθια που έφεραν τα παιδιά
Σε άλλο κλαδάκι το εβδομαδιαίου μας δέντρου μας κρεμάσαμε τα κάλαντα.
Σαν παιδί δημοτικού δε θυμάμαι να διδάχθηκα τα κάλαντα των Φώτων. Έχοντας, λοιπόν , αυτό το... απωθημένο τα δίδαξα στα μικρά μου! Ακούσαμε κάλαντα από όλη τη Ελλάδα, αλλά αγαπήσαμε το ρυθμό από τα κάλαντα της Ικαρίας.
Κρατώντας το ρυθμό φτιάξαμε τα δικά μας λόγια και τα τραγουδήσαμε ξανά και ξανά...
Στο τέταρτο κλαδάκι κρεμάσαμε τα κάλαντα που είπαμε αλλά και που μας είπαν!
Με μεγάλη μας χαρά δεχτήκαμε στο φτωχικό μας -στην τάξη μας- τον Άγιο Βασίλη της Ε' τάξης, καθώς και τη χορωδία "Φραουλοφωνίξ". Μας τα είπαν και εμείς φυσικά δώσαμε και τον μποναμά μας!
Ο Άγιος Βασίλης και η χορωδία "Φραουλοφωνίξ"
Και ενώ πέρσι γυρίσαμε και εμείς σε όλες τις τάξεις του σχολείου μας ,για να πούμε τα κάλαντα φέτος σκεφτήκαμε να τα πούμε κάπου πιο μακριά. Χτυπήσαμε, λοιπόν, τη διαδικτυακή πόρτα του τριθέσιου δημοτικού σχολείου στο Καστελόριζο! Μας άνοιξαν η Γ' και η Δ' τάξη μαζί με τη δασκάλα τους, κα Βασιλική!
Σύνδεση με Καστελόριζο!
Δώρα, πολλά δώρα στολίστηκαν στο τελευταίο κλαδί του δέντρου μας!
Σκεφθήκαμε να ξεκουράσουμε τον Άγιο Βασίλη για λίγο... να πάρουμε εμείς για λίγο τη θέση του. Έτσι, κάθε παιδί ανέλαβε το ρόλο του "κρυφού Άη Βασίλη". Θα έφερνε δώρο για το συμμαθητή που του έτυχε μέσω κλήρωσης. Η χαρά μας δεν περιγραφόταν!
Τα δώρα των "κρυφών Αγιοβασίληδων"
Τα δώρα στα χέρια των παραληπτών
Το δέντρο μας τελικά φορτώθηκε... και φορτώθηκε τόσο που τα κλαδιά του λύγισαν. Ανάψαμε και τα φωτάκια του γέλιου, της χαράς, της αγάπης, της ευχής, της δοτικότητας,της μοιρασιάς, της αλληλεγγύης. Και το δέντρο μας έλαμψε...φώτισε... ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
